Nicole
Forumantwoorden gemaakt
-
Ik heb dat een beetje met het Oordeel. Ik kon er niet zoveel mee. Nu ik de ontdekking gedaan heb, gaat het al een stuk beter, maar de kaart hobbelt toch een beetje achter de andere kaarten aan.
-
💚
-
Fijn om er zo naar te kijken en antwoorden op te laten komen die ik niet wist dat ik had 🙏
-
Dat is zeker een mooie aanvulling. Kijk met je andere zintuigen. 💚
-
Ja. En wat voor de een normaal is, is voor een ander iets bizars of een uitzondering. Alles is mogelijk, dus water kan ook zo stromen
-
😅
-
Dat is zeker interessant om te onderzoeken. Welke kanten van jezelf worden wakker en brengen je van de geliefden naar de duivel? Het heeft toch allebei met verleidingen en keuzes te maken.
-
Juist, het zwart wit denken zorgt ervoor dat je de nuances mist, die er volgens mij altijd zijn.
-
Jaaaaa
-
Fijn en breder perspectief 🌟
-
Ik denk dat het een persoonlijke keuze is of je het over een onzijdig kind hebt (waar beide eigenschappen in zitten), of het onderscheid maakt. Ik werk nu al zo lang met de innerlijke familie waarin een jongetje en meisje zitten, dat ik automatisch beide kanten onderzoek.
-
Ik zou haar zeker zo sereen tekenen, wel met iets meer een glimlach.
-
😅
-
Vast. Als hij niet blijft hangen in dat wat een ander hem heeft aangedaan, maar kijkt naar zijn eigen rol in het verhaal.
-
Als ik kijk naar de kaart waar de vleermuis op staat, nodigt die vleermuis uit om de donkere (nacht) kant te onderzoeken. Daar zit zeker weten van alles wat je aan mag kijken en loslaten.
De vleermuizen kunnen ook erg beangstigend zijn (net als de dood) als ze in de schemer vlak langs je scheren. Je schrikt, maar waar je van schrikt is dan al lang weer weg. Net als de neiging om donkere kanten van jezelf aan de kant te duwen. Laat maar. Dan stilstaan en wachten tot de vleermuis weer komt, vraagt geduld en moed. Iets waar de Dood voor mij ook om vraagt.