het Karakter
Het karakter van de twee laat zich omschrijven als de helper, de moeder, de minnaar of minnares. Hier horen woorden als helpen, zorgen, liefhebben en empathie bij. Want bij twee heeft de één een partner gekregen en ontstaat er automatisch een relatie. Dit kan een liefdevolle relatie zijn, harmonieus en met wederzijds begrip. Een relatie waar de twee partners elkaar versterken, het beste in elkaar naar boven halen. Maar het tegenovergestelde hoort er net zo goed bij. Dan ligt de focus met name op de verschillen, de strijd of competitie. Er moet dan een keuze gemaakt worden. Ook ontstaat er een twee die eigenlijk weer terug naar de één wilt, toen alles nog eenvoudig en duidelijk was. En in plaats van ontwikkeling ontstaat verstarring en verstikking.
Daarbij kan in de liefdevolle relatie het zelf van de één verloren gaan, terwijl het vasthouden aan die één in de strijd juist ervoor zorgt dat de strijd nooit voorbij gaat. De houding of karaktertrek van meebewegen en geduld, die aan de liefdevolle twee wordt toegeschreven zou wel eens de oplossing kunnen zijn.
de Stap of Energie
Wanneer de stap van één naar twee wordt gezet, komt het verhaal in beweging. Eerst was er die statische situatie met al die mogelijkheden. Nu is de andere kant concreet gemaakt. Het kan en mag ook anders zijn. Door deze dualiteit ontstaat keuze, en verlangen naar dat andere, maar ook twijfel.
De energie die hierbij hoort is net zo duaal als de twee zelf. Zoals ook zichtbaar werd in het karakter van de twee, kan er sprake zijn van harmonie en liefde en tegelijkertijd ook een verwarrende energie die twijfel en strijd zaait. Als stap voelt het aan de ene kant als mogen snoepen van de mogelijkheden en aan de andere kant het gevoel hebben de juiste keuze te moeten maken (want anders!).
Ook Waite spreekt over relaties (samengaan in harmonie) en keuzes (het een of het ander), maar ook de poging om en misschien wel behoefte aan het vinden van evenwicht hierin.
de Schepping & de Wijsheid
Andere bronnen voor getalssymboliek zijn de leer van Pythagoras en de Kabbala. Pythagoras zag de wereld in getallen en tegelijkertijd dat met de kennis van de getallen de geheimen van de wereld ontsloten konden worden. In de kabbala zien we de getallen terug in de levensboom.
Pythagoras noemde de twee de dyade en zag in het ontstaan van twee, de noodzakelijke afscheiding waardoor ‘boven en beneden’ en daarmee de wereld konden ontstaan. De twee maakte in zijn ogen het scheppen mogelijk. Interessant dat de twee vaak geassocieerd wordt met het vrouwelijke.
In de kabbala hoort de twee bij chockmah, wijsheid. Hiervan wordt gezegd dat het onze meest verheven wijsheid is. En is het niet inderdaad zo dat het begrijpen van de dualiteit van het leven en tegelijkertijd daarop mee kunnen bewegen, dé uitdaging van het leven is en zij die daartoe in staat zijn als wijs gezien worden?
de Kaarten
De tweeën in Tarot (waarbij ik alleen uit ga van de Kleine Arcana) tonen boven beschreven tweestrijd. Je ziet zowel de poging om samen te gaan en mee te bewegen als het gevoel te moeten kiezen en hierdoor vertwijfeld stil komen te staan. Neem deze vier kaarten uit je deck en lees nogmaals de tekst van dit artikel door. Waar zie je in de symbolen en elementen op de kaarten terug wat er over de ontwikkeling en energie is beschreven. Bij welke kaart is welke karaktertrek van de één het meest van toepassing?
